Dag 5 van de vakantie, de vierde skidag.
Op de dag dat ’s-avonds AZ een legendarische overwinning boekte op Ajax (6-0) hadden wij een heerlijke dag met enorm veel Kaiserwetter.
Vandaag zijn we eigenlijk voor de tweede keer sinds het begin van onze trainingskampen iemand “kwijt” geweest. In dit geval was het Arthur. Het verget enige uitleg....... Zoals elke ochtend besluiten we bij het ontbijt welke route we nemen om dan uiteindelijk, boven aan de eerste lift (pakweg een half uur later), ons dagprogramma volledig op de schop te gooien. Vandaag was daar dan ook geen uitzondering op. Aangekomen op het punt waar we een definitieve beslissing moesten nemen, besloot Arthur een sanitaire stop te plannen, die niet door iedereen, of eigenlijk bijna iedereen niet, opogemerkt was. Alleen Ron zei...... ‘Volgens mij missen we Arthur’... Ron was zo vriendelijk de inmiddels aangeschnalde skis weer lost e maken en een kijkje te nemen bij de toiletten......U raadt het al......geen Arthur meer te bekennen en ook zijn ski’s in geen velden of wegen, of liften en skipiste’s zo u wilt, te bekennen. Uiteindelijk toch vertrokken met de gedachte dat Arthur, met de hoogste gemiddelde snelheid van ons allemaal, wel ergens bij de volgende lift zou staan te wachten. Niets was natuurlijk minder waar...... Arthur kwam, na het afwateren, uit het liftgebouw en stapte direct naar rechts, terwijl wij direct naar links gegaan waren. Lang verhaal kort......... Uiteindelijk waren we een half uur later weer bij elkaar.
Ook wel noemenswaardig..... Jan-Bart die, met het opzetten van de helm, waar hij helemaal geen voorstander van is, zijn vizier afbrak en zodoende in de vroege ochtend van 14 januari daarom werkelijk een godsvermogen uit moest geven aan een nieuwe helm bij de plaatselijke Intersport. Hij was bijna EUR 400,00 kwijt, maar wist op tijd aan teg even da teen veel goedkopere helm ook prima was
In de avond hadden we een tafel gereserveerd bij de Dorfstadl van Viehhofen. De vriendelijke man probeerde ons echter ten proppen rondom een tafel voor max 10 kinderen (qua postuur). Nu kent u denk ik wel de meeste van ons veteranen en we blinken in veel juist NIET uit, maar de corpulentie van menigeen zorgt er voor dat zitten aan een dergelijke tafel nu niet ècht de juiste oplossing is. Met veel gezeur, gratis schnapps en wat overredingskracht van uw scribent, kregen we gelukkig een nieuwe, betere tafel toegewezen.
Dan nog even iets over de Tiroler Gröstl........ Vandaag zijn wee naar Fieberbrun geskied en daar hebben we de lunch gebruikt. Het skigebied van SHFL ligt, dacht ik, In het Salzburgerland. Fieberbrunn echter, behoort tot Tirol. Des te vreemder is het dat wij vandaan in Fieberbrunn geen Tiroler Gröstl konden krijgen. In het restaurant was er echtert wel...... Leo’s Speisepfanne kon krijgen. Uiteindelijk was het voor Arthur, Ron en Jan-Bart een overheerlijke lekkernij, bestaande uit 2 gebakken eieren, spek, ui en kaas. De foto hieronder is het levende bewijs hiervan....En we hebben er ècht van genoten.
Uiteindelijk vandaag dus geen Tiroler Gröstl cijfer, maar de vervanger was meer dan goed en vooral lekker alternatief.
Tot morgen!!!
Skiing is the best way in the world to waste time !!!
JB