Afscheid van Rood-Zwart

Februari 1987, locatie Café van Hage.
Ik zit gezellig een biertje te drinken met Jaap van Vliet .
We hebben het over de R.K.Instuif in de zestiger jaren, waarvan ik toen voorzitter was.
Het worden meerdere biertjes, Jaap is erg gul!
Ik besef op dat moment nog niet dat de val wordt open gezet.
Jaap oppert dat ik, gezien mijn bestuurlijke kwaliteiten van vroeger, wel iets voor R.K.V.V. Teylingen zou kunnen betekenen.
De vereniging zoekt n.l. een hoofdredacteur voor het clubblad Rood-Zwart.
Een functie die ,volgens Jaap, mij op het lijf is geschreven.
Jaap bestelt nog een paar biertjes en ik tuin er in!

 

Beste mensen, ik besefte op dat moment niet dat dit een verbintenis van meer dan 30 jaar zou worden.
In het begin was het een makkie. Het clubblad was op dat moment reeds een goede en gestroomlijnde organisatie, redacteuren, schrijvers, typistes, drukkers, vergaarders, agenten en bezorg(st)ers.
Iedereen kende zijn taak.

Redactie en vergaarders in het clubhuis aan de Menneweg

 

Mijn werkzaamheden beperkten zich aanvankelijk tot de acquisitie van adverteerders en af en toe een bezoek aan de vergaarders op dinsdagavond. Zeker als 020 weer eens had verloren! (In die tijd bestond het merendeel van de vergaarders uit 020 aanhangers!) Tevens haalde ik iedere maandagavond de uitgetikte kopij bij de tiepmiepen op en met knippen en plakken fabriceerde ik er een clubblad van. Meestal op dinsdagmorgen op de Don Bosco Mavo, waar ik toen werkzaam was.
Rond 12.00 uur werd de hele bende opgehaald door Jo Kaptijn, die ’s middags samen met Aad Krom en Corrie v.d.Nouland de zaak afdrukte.
Later werd dit anders, want met de intrede van de PC werd de kopij steeds meer op diskette aangeleverd.
Samen met Huub Kaptijn en Marcia van Veelen werd dit op de maandagavond samengevoegd tot een clubblad.
In de loop der jaren ontstond er nog een aparte ‘Jeugdredactie’.
Wel zo makkelijk, Sandra van Vliet leverde de kopij van de jeugd altijd kant en klaar aan.

Ook het afdrukken van het clubblad evolueerde.
In het begin werd er nog gewerkt met een stencilmachine, later met achtereenvolgens een offsetmachine en de copyprinter, allemaal op inktbasis.
De voortschrijdende digitalisering had tot gevolg dat er gewerkt kon worden met ‘tonerbase’ apparatuur, die het mogelijk maakte om rechtstreeks vanuit de computer maar ook online te printen.

Diezelfde digitalisering was echter ook het begin van het einde van ons clubblad.
Hadden we vroeger nog een oplage van meer dan 700 stuks, met gemiddeld 22 pagina’s, de laatste tijd was de oplage 140 geprinte versies en nog 100 clubbladen die in PDF-formaat per mail werden verstuurd.
Ook het aantal pagina’s liep de laatste jaren terug tot op het laatst slechts 10.
Minder verslagen en minder nieuws, veroorzaakt door de ‘concurrentie’ van onze website en facebook.
Ook het aantal adverteerders nam geleidelijk af.
Daar kwam nog bij dat Sandra van Vliet (jeugdredactie) besloot te stoppen met haar werkzaamheden voor het clubblad en ondergetekende door persoonlijke omstandigheden niet altijd in staat meer is om de redactionele taken uit te voeren.

Na goed overleg met het bestuur is dan ook besloten om te stoppen met het clubblad.
Ik moet hier direct aan toevoegen dat het bestuur in al die jaren nooit moeilijk is geweest als er investeringen moesten worden gedaan betr. computerapparatuur, afdrukapparatuur etc. meestal geen kleine bedragen.
Ik ben me er van bewust dat er velen zijn die het clubblad zullen missen en niet iedereen in staat is om de informatie online (via de website) te verkrijgen.
Het is helaas niet anders.

Vorig jaar had ik nog plannen om de 2000e editie (die inmiddels “sneaky” gepasseerd is) groots te vieren met een huis aan huis verspreiding , reunie etc., maar door gezondheidsproblemen heb ik dit niet kunnen waar maken. Jammer maar helaas.
Wél kunnen we terugzien op een mooie periode, 49 jaargangen, waarin in de loop der tijd honderden clubbladmedewerk(st)ers hun steentje bijdroegen.
Er bestaat ook nog een uniek verzamelwerk van ingebonden clubbladen.

Wat mij nog rest is een dankwoord.
In de eerste plaats onze adverteerders die ons in staat stelden om de uitgave van Rood-Zwart financieel mogelijk te maken. Het is dan ook aan de adverteerders te danken dat we altijd ‘quitte’ hebben kunnen spelen.
Dan gaat mijn dank natuurlijk naar de schrijvers, redactieleden, drukkers,vergaarders, agenten en bezorg(st)ers, iedere week weer!
Het is mij onmogelijk om alle namen te noemen, het waren er héél veel, maar ik kan u verzekeren dat bijna iedereen in onze vereniging, zeker de ouderen, ooit betrokken is geweest bij Rood-Zwart.
Voor een persoon wil ik een uitzondering maken: Ton Smit. Ton is er vanaf het begin bij geweest. Hulde!

Dus dit was het dan, natuurlijk zijn er tal van anekdotes te melden uit de rijke geschiedenis van Rood-Zwart.
Elders in deze laatste editie vindt u wat dat betreft nog een bijdrage van Jaap van Vliet.
Wellicht dat bij het 100-jarig bestaan een aantal van deze verhalen weer eens boven komen borrelen.

Ik heb mijn taak als hoofdredacteur in al die jaren met veel plezier kunnen uitvoeren.
Nooit heb ik spijt gehad dat ik er ooit ben ‘ingetuind’.
Het ga jullie allemaal goed!

Namens de redactie: Mart Schrama


Reacties

Afscheid van Rood-Zwart — 4 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.