• Deel 2 van Veteranen trainingskamp

  • Op de derde dag van ons verblijf hebben we hele dagen kunnen skiën. Heerlijke pistes, heerlijk weer, zeker tot een uur of drie zon en een dag skiën met ons aller Arjan, mooier kan het eigenlijk niet worden. Samen met Arjan hebben we uiteindelijk in het gebied met meer dan 280 km pistes gezocht naar vooral ‘blauwe jongens’ en dan bedoelen we geen mannen die in een bepaalde staat zijn die niets met skipistes te maken hebben. We hebben besloten om enkele skipistes om te dopen tot ‘Arie-banen’ oftewel, blauwe jongens (lees pistes) die heerlijk breed zijn en waar zelfs Arie durft te zwieren van links naar rechts over mooi glooiende hellingen. Hij had het deze dag zo naar zijn zin, dat hij besloot om op dag 4 zich niet in de buitenlucht te vertonen, evenals 6 van onze mannen die de sneeuw niet wilden trotseren. Daarover meer in dag 4. 

    Op dag 3 was het de eerste skidag van Ron, die dankzij Peter ‘Fiets’van der Geest en Arthur, afgepeigerd en wel aan een straf regime van skiën, skiën en nog eens skiën werd onderworpen. Hij kwam er wat dat betreft gelijk goed in, want door dit grapje van de skifanaten was Ron direct in vorm tijdens de apres ski. Die werd genoten in Westendorf in de befaamde, beroemde maar ook beruchte “Gerry’s Inn”. De filmpjes op een aantal van onze FB pagina’s spreken boekdelen……….. het bleef nog lang onrustig in……..

     

     

    Op advies van Mart zijn we die avond met zijn allen gaan eten in de ‘Mesnerwirt’ in Westendorf. Kom maar eens met 10 man binnen, krijg binnen no time een tafel en nog heerlijk eten ook. Sjapeau voor dit door Nederlanders gerunde hotel/restaurant. Zegt het voort!!! Daarna was het tijd om te splitsen, de ‘diehard stappers’ wilden het ‘nachtleven’ van Westendorf verkennen en de verstandigen onder ons wilden het liefst naar huis. Tot verbazing van de eerste groep kwam de tweede vrij snel ook terug (dat was dus 2x EUR 30 voor de taxi, in plaats van 1x 30 op de heenreis). Een regelmatige lezer van dit feuilleton weet dat wij met 10 man zijn. Die passen in Nederland toch echt niet in 1 busje. In Oostenrijk worden er gewoon 2 krukjes geplaatst in de achterbak en iedereen kan gewoon mee… Hoezo moeilijk doen als het ook makkelijk kan?

    Met betrekking tot het vergelijkend warenonderzoek van de Spaghetti en de Tiroler Gröstl: Beide mannen gaven als cijfer een magere 7 voor de gerechten op de pistes van Westendorf. Beetje koel, niet op de juiste manier gepresenteerd en qua smaak ook afwijkend van het gebruikelijke niveau in Skiwelt Wilde Kaiser. Vanaf morgen zal er ook een vergelijkend warenonderzoek van de Hausgemachter Gulashsuppe volgen van enkele Stube’s in het gebied van Skiwelt. 

    Dag 4 Quizdag.

    Vandaag hebben we ook wederom heerlijk geskied, vooral in de voormiddag hadden we volop zon. Omdat we vandaag de groepen gesplitst hadden gingen de mannen van de A-ploeg zelf op pad en waren een aantal mannen van de B-ploeg (Ron, Paul en ondergetekende) op tijd beneden voor een kleine apres ski (dat hoort er toch gewoon bij), die nog net niet, in tijd gezien dan, uit de hand liep. De term ‘Nog één met de jas aan’ krijgt een hele andere dimensie als je één voor één de jas pas aan doet. Uiteindelijk waren we ruim op tijd voor de weer prima in elkaar gezette quiz door Richard, waarmee we veel vragen kregen die vooral met ‘De slimste mens’ waren te vergelijken, maar toch ook wel vragen waar onze hersenen van kraakten en menigeen er toch echt moe van werd. Het was zelfs zo erg dat direct na de quiz bij Ron de luiken werden gesloten en hij heerlijk in dromeland belandde. De foto hebben we nog, maar die gaan we niet prijsgeven. 

    Onze Ramon was al wat ziekelijk voor vertrek, maar het is wel pech voor hem dat hij meer doktersposten gezien heeft dan skipistes deze vakantie. Op zijn eigen balkon staande zwaaide Paus Ramonus III ons dagelijs uit. Van een afstand zegende hij ons voor een mooie ski dag. Tot en met het einde van de vakantie zou onze Paus de ski’s niet meer onderbinden helaas….

     

    In alle commotie zijn we eigenlijk het vervolg van het vergelijkend warenonderzoek vergeten, maar wat wil je ook, als de onderzoekers ineens andere gerechten gaan bestellen tijdens de lunch (hè Richard en Ron ???), dan wordt het vanzelf ook geen vergelijkend warenonderzoek meer.

    Dag 5 Het vervolg van de Ariebanen 

    Ook vandaag hebben we besloten om de groep te verdelen in 2 groepen. Het heeft er vooral mee te maken dat we moeilijk met een groep van 10 man tegelijk overal naar binnen kunnen om te lunchen of zelfs maar koffie te drinken. De A-groep vertrok richting Going en de B-groep vertoefde vooral in het nabij gelegen Söll en Brixen. Uiteindelijk werd dit ook weer een heerlijke skidag met een leuke apres ski. Omdat het de laatste  avond zou worden dat we compleet zouden zijn, hebben we ons weer gesetteld in ‘ons tentje’ onderaan de lift in Hopfgarten. De volgende ochtend zouden  Arthur en Arjan (en naar later bleek ook Richard) richting de Hollandse sneeuw vertrekken, terwijl de rest nog een dag in Oostenrijk zou blijven.

    Nu zullen er ongetwijfeld lezers zijn die denken…..skiën die gasten eigenlijk wel echt, of is het onder het mom van trainingskamp, vooral een groot festijn van vreten en drinken. Welnu, er zijn beelden van. Die worden onderaan dit verslag weergegeven…

    Helaas ontbreken er beelden van Ramon, om de welbekende reden, Arthur, die houdt niet op papier en Jan-Bart, er moest tenslotte iemand de foto’s maken!!! Maar duidelijk is wel dat iedereen dit trainingskamp uitermate serieus heeft aangepakt.

    Dag 6 Onze laatste dag in Hopfgarten 

    Vandaag de laatste dag van onze hoogtestage/trainingskamp. Zoals u hebt kunnen lezen zien we dat we goed met de omstandigheden om kunnen gaan, 2 groepen is geen probleem zolang we maar wel allemaal eindigen in een apres skitent of, zoals ook 1 middag is gebeurd, het appartement als tent des onheils gebruikt wordt. Vandaag was er wel een duidelijke scheiding in bezigheden. Arthur, Arjan (Ariebanen….ik blijf het zeggen) en Richard waren of gingen onderweg naar huis, Ron, Peter, Paul en Mart hebben de ski’s nog onder gebonden en hebben het rondje Söll nog een keertje gedaan. Ramon en Michael bleven lekker thuis en de scribent van dit feuilleton zag zijn kans schoon en als je dan toch in de buurt bent… Ik schreef aan een aantal vrienden het volgende: Iets met een bucketlist, technisch de moeilijkste afdaling, één keer meemaken en tenslotte enorm genieten in 1,5 uur tijd bij... De afdaling van Kitzbühel !!!!! Een korte impressie……

      

    Mocht het lukken deze op de site te zetten, zal ik ook een filmpje sturen, misschien wordt dan een beetje duidelijk hoe snel 145km per uur is op 2 dunne, lange latten…

    De dag van de terugreis(morgen dus) zal ik een ieder besparen. Ondanks dat het maar een tweedelig feuilleton is geweest hoop ik dat ieder die het gelezen heeft hier zeer van heeft genoten.

    JB