Deel 3 hoogtestage Veteranen

Dag 3 “Westendorf”

Na de 2 eerste nachten was het vandaag traditiegetrouw de ‘Westendorf’ dag. We namen de lift vanuit Brixen om een dag te skiën  in een dorp wat vooral bekend staat om zijn après-ski. Iets, zoals u wel weet waar wij vooral in uitblinken. T we al om 9.30 uur op de piste en hebben we wederom een heerlijke dag achter de rug. Totdat………..rond 12.45 uur met de lunch wilden beginnen. Onder aan de afdaling bij de Ki-West(voor bekenden, u zult wel weten wat ik bedoel) zit een tent waar volgens ingewijden de lekkerste Tiroler Gröstl van het hele ski-gebied te vinden is. Dat moest uiteraard door onze expert Ron aan een vergelijkend warenonderzoek onderworpen worden. Goed, om 12.50 zat iedereen eindelijk, dus gelijk maar onze bestellingen gedaan om zo snel mogelijk weer op de lange latten te kunnen. Dat daarbij degene die als laatste aanschoven (Arthur en Peter) als eerste de maaltijd konden nuttigen wekte al enige verbazing binnen onze groep, maar dat een beetje gebakken aardappelen, spek, uien en een gebakken eitje minstens 45 minuten op zich laat wachten, doet het eindoordeel niet ten goede. Geen goede reclame dus voor deze toko en wij vragen ons dan ook af of dit over enkele weken ook goed zal gaan. Komt ook nog eens bij dat er niet eens Spaghetti Bolognese te krijgen is…… Ik vraag mij werkelijk af wat er moeilijk is aan het maken van een simpele pasta met wat gehakt. Uiteindelijk was het oordeel toch wel een 7.4 voor het eten maar op advies van Ramon komt er een punt aftrek voor de wachttijd. Uiteindelijk dus slechts een 6,4 voor dit etablissement.

‘s-Avonds was het de eerste ècht uitbundige dag dat wij een kroeg op zochten; in dit geval het wereldberoemde Gerry’s-Inn in Westendorf, direct aan de piste. Geweldig feest, leuke serveersters (wij hadden Mandy die ons TOP bediende!!), kortom onder de klanken van ‘Wie heisst die Mutter von Niki Lauda?’ of een nummer over ‘Däpp….Däpp….Däpp….Johnny Däpp’ gingen we helemaal los!

Tja en toen was het woensdag……

Dag 4 Brixen – Going v.v.

The day after the night before….. Ons credo is altijd….’what happens in Brixen, stays in Brixen’, maar na wat er gisteren gebeurd is, zijn er toch wel wat zaken die wij willen delen. Onze patras familias Mart presteerde het, zelfs zonder dat er drank in het lichaam zat, om 9 uur in de morgen als een soort van dronken tor zijn helm verkeerd om op te doen en zich af te vragen waarom deze zo moeilijk vast gaat. Daarnaast is het best vermeldenswaardig wat de ongelofelijke aantrekkingskracht van Paul op het vrouwelijk schoon in deze vakantie is. Bij het nummer ‘shirt uit en zwaaien’ hoefde hij zelf (bijna) niets te doen, het kwam nog net niet tot een volledige striptease, maar de dames kwamen als een magneet op de meeste sexy man uit onze groep (op Mart na natuurlijk!!), want bij het volgende feestnummer ‘s*x met die kale’, was Mart het volgende ‘slachtoffer’ oftewel het (on-)gewilde middelpunt van de belangstelling……….

Na de zware avond (en nacht voor Ron) besloot de helft van de groep om de volgende groepsactiviteit, wederom op de ski’s, aan zich voorbij te laten gaan. Dirk is sinds gisteravond geheel en al van de aardbodem verdwenen, dus die haakte als eerste af voor de woensdag skidag. Daarna waren er meer die de dag lieten voor wat hij was. De ‘die-hard’ skiërs togen richting de lift voor wederom een mooie dag skiën. Het bleek weer een fantastische dag te worden.

Via Scheffau, Ellmau en Going kwamen we uiteindelijk weer aan in Brixen. Tijdens deze tour lieten we Ron op een andere lokatie de Tiroler Gröstl te testen. Dit keer was het in de Blattalm in Going, bijna aan het einde van het dal. Het is het skiën wel waard geweest, gezien het eindcijfer wat Ron hier gaf. Een 8.1, waarbij de enige kanttekening was dat er relatief gezien weinig spekjes in het pannetje zaten. Voor de rest prima gekruid, gebakken eitje ook prima en lekkere aardappelen.

Het was dus weer een fantastische dag om te skiën, waarna we tesamen richting Kirchberg/Eisbar vertrokken. Alhoewel, tesamen…… Dirk was nog steeds ietwat afwezig en zelfs Jordy merkte dat skiën toch ècht iets anders is dan 2 x 3 kwartier op zondagochtend en liet de eerste taxi richting Kirchberg aan zich voorbij gaan. Het waren Ron, Ramon, Paul en JB die zich wederom in het feestgedruis stortte.