Hoogtestage voor Veteranen 1 en 2

Tja….. wat moet ik er nu van zeggen….. zoals het topteams betaamt, ga je in de winterstop toch op zijn minst op trainingskamp. Torremollinos, la Magna, Turkije, Florida of Qatar,  iedere zichzelf respecterende club in Nederland organiseert een trainingskamp. Zo ook ons vlaggeschip met de huidige reis naar Torremolinos. Nu dachten de Vets 1 & 2 dat het misschien een goed idee was om voor de tweede helft van het seizoen op hoogtestage te gaan in de Oostenrijkse Alpen. Alle Nederlandse clubs ten spijt, maar wij weten inmiddels dat onze hoogtestage de beste gaat worden van alle trainingskampen in Nederland.

DAG 1

4.00 uur…….onder de klanken van de tune van ‘Match of the day’(mijn ringtone) wordt ik wakker om een aantal mensen wakker te maken om de reis naar Brixen im Thale aan te vangen. Daar waar heel Nederland zich zorgen maakt over allerlei(naar later blijkt compleet overdreven) winterse buien en enorme hoeveelheden sneeuw stappen we vrolijk in de auto om binnen 6,5 uur de rondweg van München te hebben gerond en in 9 uur op de plaats van bestemming aan te komen. Zonder problemen en met een enorme dosis zin om van dit ‘trainingskamp’ een daverend succes te maken.

17.00 uur……Iedereen heeft zich inmiddels in huis Cavada in Brixen gemeld zodat we aklemaal fris en fruitig het dorp verkenden en voor Richard de skilessen konden regelen. Uiteraard hoefden we daar niet allemaal bij te zijn en dus ging het merendeel van onze selectie alvast het dorp op trainingsaccommodaties verkennen…..

Zoals u ziet waren de weergoden ons niet ècht goed gezind en bleek het noodzakelijk om de eerste training van het kamp te seponeren en op een andere manier aan onze lichaamsbeweging te komen.

In de vorm van het heen en weer brengen van de arm richting de mond bestond de eerste lichaamsbeweging van het kamp uit het verorberen van het eerste diner. Uiteraard voerde de ‘Wiener Schnitzel’ vandaag de boventoon, alhoewel de ‘Mixed Grill’ ook gretig aftrek vond bij de heren.

 

 

Zodoende zat dag 1 met een intensieve reis en enorme bergen sneeuw en regen onderweg er wel al redelijk snel op en gaan we ons opmaken voor de eerste fysieke inspanning van maandag. Inmiddels ligt iedereen inmiddels in het welbekende mandje (23.30 uur), allemaal klaar voor deeerste afdalingen van het jaar op mooi besneeuwde pistes.

Dag 2 van ons trainingskamp begon in de vroege ochtend van maandag met een verkwikkende wandeling met Mart in de richting van de SPAR. Probleem bleek, behalve ons tekort aan Sämmelchen, de regen die gestaag uit de hemel op ons neer daalde. Daarbij kwam ook nog eens een storm die veroorzaakte dat de liften gesloten bleven. Dan kun je je dus af gaan vragen of Spanje Turkije, Florida of Qatar zoals ik gisteren schreef, niet betere oorden zijn voor een trainingskamp, maar ja, wij veteranen hebben wel voor heter vuren gestaan!! Dus werd gezamenlijk besloten om vandaag geen actieve trainingsactiviteiten te ondernemen vanwege de, volgens Ramon, ‘koude regen’. We besloten om de toerist uit te gaan hangen en namen de trein naar Kitzbühel waar op dit moment voor hèt evenement van het jaar de tribunes opgebouwd worden. De afdaling die komende zaterdag gehouden wordt is de publiekstrekker van het jaar(kijk maar om 11.00 uur op de ZDF aanstaande zaterdag). Dat er in heel dit gehucht niet eens een fatsoenlijk broodje kaas te krijgen was voor de hongerige Hollander deed ons besluiten om, na ons te hebben vergapen aan de winkels van Louis Vuitton, Lacoste, Hilfiger en Rolex, zo spoedig mogelijk terug te keren naar het appartement voor de inmiddels beruchte quiz van Richard. Uiteraard zijn we niet vertrokken voordat we op de finishlijn een groepsfoto gemaakt hadden.

De geweldig in elkaar gezette quiz had voldoende vragen over kunst, cultuur en ski (starski & Hutch….wie kent ze niet….) die werden afgevuurd op de 3 teams met telkens wisselende resultaten. Uiteindelijke overallwinnaars Ron ‘Buis’ Blom en Ramon’koude regen’Legel hebben plechtig beloofd om ook alle thuisblijver-Vets éénmalig van een natje te voorzien na thuiskomst…Tevens werd de middag gebruikt om de inmiddels van een dikke laag sneeuw voorziene auto’s uit te graven om een nieuw pad te maken, zodat er in ieder geval gereden kon worden. Het kostte ons enige zweetdruppels die het gevolg waren van de beloofde lichaamsbeweging aan al onze ega’s die thuis achter gebleven zijn……… Tegen een uur of zes besloten we om terug te keren naar het dorp om daar het diner te nuttigen. In hetzelfde restaurant als gisteren werden wederom de nodige mixed grills, schnitzels mit pommes en een grote kannen ‘leitungswasser’ ‘gedownload’. Omdat onze buurtafel ook van Nederlandse makelij was, was de dochter zo vriendelijk om onderstaande foto van ons allemaal te maken……

Zou het dan morgen eindelijk gebeuren ?  Er kan zowel een Teylingen shirt als wel een sjaal voorbij komen die wij ritueel ergens op willen hangen om een definitieve herinnering aan dit mooie skigebied te kunnen geven. Wij staan in ieder geval te trappelen om de witte pistes af te glijden.

Spreuk van de dag……..’Never eat yellow snow’ ……was getekend Peter van der Geest.

Trainingskamp Veteranen Dag 3

Voor de regelmatige lezeres van mijn schrijfselen, dag 2 van ons nu al fantastische trainingskamp is door onze redactie geplaatst onder dag 1. Dit feuilleton vervolgt zijn weg naar dag 3. Vanwege wat logistieke problemen was het niet mogelijk om deze eerder door te sturen, beste redactie…..dit verslag is van DAG 3 & 4.

Dag 3

De dag begon voor ondergetekende al vroeg. Sinds aankomst haal ik de broodjes bij de Spar, in de hoop dat Ron ‘apres-skileraar’ Blom de ontbijttafel klaar heeft staan bij thuiskomst. Door de enorme sneeuwval van de afgelopen dagen (er ligt hier 2.50 meter) dachten wij dat het vandaag een TOPDAG zou worden. Aangekomen bij de lift bleek dat, juist dòòr die enorme sneeuwal, bomen op de lift gevallen waren en wij dus iets anders moesten gaan zoeken…….. Geen nood, we bellen gewoon de zus van Peter ‘kilometervreter’ van der Geest, want die zit in het naastgelegen Hopfgarten. Ook daar bleek dat de liften dicht waren. Nu is het natuurlijk handig dat je het gebied kent en een beetje met de ‘Einheimischen’ kan communiceren. Het mooie dorpje Söll bleek de liften wel geopend te hebben Voor mij dus een thuiswedstrijd maar wel erg leuk. We werden door een mooie blondine met de taxi gebracht naar het liftstation van Söll en hebben daar een fantastische dag kunnen skiën, eindigend met een afdaling naar Hopfgarten inclusief onze ‘semi-debutant’ Richard, die door de gesloten liften gedwongen was met de vergevorderden mee te gaan. Hij deed dit met verve, zodat zijn zelfvertrouwen voor de rest van de week gegarandeerd is.  Onderstaande foto laat ons plezier zien…

Nadat we terug waren in het appartement waren we gereed voor een uitgebreide apresski. Deze bleek enigszins tegen te vallen en nadat Mart ‘Reisleider’van der Geest ons op vriendelijke wijze gedirigeerd had naar ons stamrestaurant hebben we daar wederom genoten van een heerlijk Oostenrijkse maaltijd. Na een wederom fantastisch diner ging een aantal van ons het beruchte nachtleven van Brixem (hè Mart) eens uit proberen. Het kan liggen aan de vakantieweek, maar het nachtleven in Brixen(hè Ramon)was erg ver te zoeken. Een verdwaalde, kansloze Duitser die in zijn eentje de gehele dansvloer van de Brixner Stadl vult was nog wel het meest spectaculaire van de avond. Maar goed, we hadden een topdag gehad en de weersvooruitzichten voor dag 4 waren “Kaiserwetter und weiter nichts’.

Dag 4

Vandaag begon de dag vroeg……zoals elke dag was het de bedoeling dat de broodjes op tijd op tafel stonden om voor Richard te zorgen dat hij op tijd naar zijn les kon, zo ook vandaag. Maar wat schertste mijn verbazing…….Het was koud en strak blauw!!! Dit ging vast een mooie dag worden, getuige de foto van rond half 8.

 

De dag bleek inderdaad gezegend te zijn met erg mooi weer, volgens de bewoners zelf was het pas de derde mooie dag sinds 10 december. Die hebben we dan in ieder geval mooi meegepakt. Deze mooie dag hebben we uiteraard een nieuwe groepsfoto gemaakt.

Aan het einde van de dag langs de pist de eerste versnapering genomen en dan gauw naar beneden voor jawel wederom in ons inmiddels stam restaurant Brixemer Wert. Dit keer gingen we retro…….

Vleesfondue!!! HET BESTAAT NOG STEEDS.

Voor de jongste lezers die zich afvragen wat dit is……..

Vleesfondue[bewerken]

Ook wel fondue Bourguignonne genoemd. Hierbij wordt vlees gedoopt in hete neutraal smakende plantaardige olie die goed verhit kan worden zoals bijvoorbeeld zonnebloem-, druivenpit– of arachideolie. Daarbij worden allerlei sausjes geserveerd zoals:

  • Bearnaisesaus
  • Bourguignonne
  • Ketchup
  • Mayonaise met curry van Madras
  • Mayonaise met ketchup
  • Mayonaise met knoflook
  • Mayonaise met stukjes ui en peterselie
  • Mayonaise met veenbessen
  • Pepersaus
  • Boter van de Chef (Boter met mosterd en peterselie)

Al deze lekkernijen stonden bij ons op tafel, dus u begrijpt dat wij onze avond heerlijk af gesloten hebben.

Voor de thuisblijvers enkele one-liners……….

Is die bril verzekerd ? (Ron na een opmerking van Peter)

Je weet waar die hangt, dus als je klaar bent hang je hem maar weer terug………Oh het is een poederblusser…….(maar daar ging het natuurlijk helemaal niet over; wel over het romantische leven van een van de deelnemers)

Wist u trouwens dat Mart ‘reisleider’  van der Geest het presteert om over teveel betaald geld van het eten alsnog fooi gaf…….Wij vragen ons af of de kas wel altijd klopte bij onze club, maar goed, ook een lid van deze commissie is aanwezig in het mooie Oostenrijk en die was het er altijd mee akkoord gegaaan………

Dag 5, 6 & 7.

Vandaag kom ik toch nog even terug op een voorval waar onze ‘après skileraar’ Ron Blom in dag 4 bij betrokken raakte…………

Tijdens de après ski in het oergezellige Brixen im Thale (je schrijft het ècht alleen maar zo Mart) waren we allemaal weer heelhuids beneden gekomen en zaten we in een tent waar je een bom kon af laten gaan en dan nog zou iedereen vragen waar dat klapje vandaan kwam….kortom er zat bijna niemand. Totdat…….jawel…..Het feestteam via de digitale weg ons toe kwam zingen……..Luister een s naar onderstaande link en u heeft er waarschijnlijk direct een beeld bij…..

https://www.youtube.com/watch?v=3-xSdwXHzDw

U begrijpt waarschijnlijk wel wat er in de tent gebeurde toen de enige echte, ietwat corpulente, après skileraar van onze groep het voortouw nam om het gevraagde door het feestteam ook daadwerkelijk tot uitvoer te brengen. In het kader van de volksgezondheid heeft de redactie besloten om het daarvan beschikbare beeldmateriaal niet openbaar te maken, maar met een beetje fantasie kunt u vast zelf wel invulling geven aan het getoonde op de foto’s. Indien er alsnog een dringende behoefte bestaat om deze beelden in te mogen zien, dan horen wij dat graag natuurlijk!!

Dag 5

Mocht u nu denken dat er alleen maar gefeest zou worden deze vakantie, dan heeft u het faliekant mis! Van iedereen zijn actiebeelden beschikbaar. Hieronder een klein overzicht:

 

Dag 5 was gereserveerd voor de traditionele  ‘Westendorf-dag’. Vanaf Brixen (ècht waar Mart) was het met het gondeltje(Paul, dat is zo’n lift met een cabine) naar het middenstation van Westendorf alwaar het héérlijk skiën was. Dit was tevens de laatste dag van DJ Richie’s lessen. Omdat we onder leiding van onze après-skileraar ook aan de dit festijn in Westendorp, moest Richard met de taxi naar dit oord des verderfs komen. Zoals het goed Vets2 spelers betaamt, gaven Ron en ondergetekende het goede voorbeeld door zo vroeg mogelijk met deze activiteit te beginnen.

Genietend van het zonnetje(zie de foto), maar uiteraard wel in gepaste kledij(skikleding dus), steeg onze verbazing toen de meeste après skiërs volledig opgedirkt etablissement ‘Gerri’s Inn’  betraden, zonder qua kleding ook maar enige link naar de edele skisport te hebben. Toen de groep weer compleet was, bleken wij toch wel een beetje ‘vreemde eend in de bijt’ te zijn, maar ik kan uit eigen ervaring melden dat dit geen nadeel hoeft te zijn. We eindigden dag 5 met wederom een maaltijd in ons stamrestaurant, alwaar we de kaart nog wat verder uit diepten en weer eens een ander gerecht namen.

Dag 6

Eindelijk kon Richard ‘ DJ Richie’ zijn geleerde kunsten in de praktijk brengen en met ons mee op een kleine skitour. Deze liep via Hopfgarten naar Soll en door naar Scheffau om af te sluiten richting Brixen(we kunnen het niet vaak genoeg zeggen Mart!!). De laaste après ski was in Brixen, alwaar het een stuk gezelliger was dan de afgelopen dagen.

Ons trainingskamp zat er op en wij verlieten onder de klanken van Almklausi und Specktakel’ s ‘ Mama Lauda’ de Brixener Stadl om te besluiten volgend jaar weer een kamp te organiseren.

https://www.youtube.com/watch?v=pFNHN0YGqyk

IK voorspel dit nummer een grote toekomst, de komende vakantieperiode in de grote après ski oorden in het Oostenrijkse……

Dag 7

Vroeger dan de rest van de afgelopen week was iedereen uit de veren en druk doende auto’s uit te graven, koffers en auto’s in te pakken en zich klaar te maken voor de terugreis. Deze verliep voor ons allen net zo voorspoedig als de heenreis met als resultaat dat iedereen zaterdagavond zo rond 8 uur weer thuis aangekomen was.

Dag 8 the Day after the week before

Vanmorgen kon ondergetekende eindelijk wat langer blijven liggen in zijn mandje, mijmerend over wat ons allen betreft meer dan geweldige (bijna-)week in een volkomen wit Oostenrijk. Resumerend kwam ik op de volgende resultaten:

– 250 cm sneeuw op de berg, 150 cm in het dal

– gelukkig geen noemenswaardige ongelukken

– 4 kilo kaas

– 4 kilo vleeswaren

– 120 Sammelchen (broodjes) op zijn minst

– slechts 10 eieren(die vergaten we telkens te koken)

– 12 zakken chips

– klein beetje drank

– gemiddeld 40 km per dag geskied

– een veelvoud hiervan in liftafstanden

 

Ik heb helaas geen overzicht van wat we in totaal terug mee genomen hebben, maar het zal niet heel erg veel geweest zijn.

Wij hopen dat u van dit 2-dagelijks feuilleton net zo genoten hebt als wij van alle dagen op de maagdelijke witte pistes van Skiwelt Wilder Kaiser-Brixental(nu zal ik stoppen….Mart).