• Return of the Legends, door de ogen van een Veteraan

  • Return of the legends -------- door de ogen van een veteraan……..

    Tsja, daar sta je dan. Nog lang niet zo lang lid van de club, in vergelijk met de meeste mannen die op 2 juni op de velden liepen, maar inmiddels toch ook alweer een jaar of 13 als veteraan actief. De jaren daarvoor, omdat ik daar nu eenmaal woonde destijds, als speler van de legendarische UDO-Vets regelmatig tegenstander van zowel Vets 1 als Vets 2 van die club met hetzelfde shirt als de ‘Good-old uit Oegstgeest, regelmatig bezoeker van de Roodemolen geweest. Vanwege een verhuizing naar het pittoreske Sassenheim en het feit dat Bas mijn zoon ging voetballen bij onze club, een reden om vaker in het clubhuis te komen. Terwijl ik leider werd van (toen nog) F1, liep er in ons team een bij Teylingen voor iedereen bekende speler rond, die evenals zijn vader en oom enorm groot afstak ten opzichte van mijn eigen ‘iele’ zoon Bas. U begrijpt het wel, ik heb het over Daan van Leeuwen en zijn vader en oom Michel en Ronald. Na een wedstrijdje of 2 kregen de beide broers van Leeuwen in de gaten dat die vader van Bas wel kijk had op het spelletje (ondanks dat hij en zijn zoon voor de verkeerde eredivisieclub waren) en vroegen of ik geen zin had om een balletje te trappen bij Veteranen 2. Ze hadden er te weinig voor de volgende dag, dus het zou maar voor één keertje zijn. De gevolgen waren groot….. sinds die bewuste zondag heb ik 12 jaar behoort tot het selecte groepje spelers wat zich leden van Vets 2 mag noemen. Velen heb ik aan de horizon zien komen en ook weer met de noorderzon zien vertrekken, soms naar verre oorden (Jeroen Hiel), soms ook dichterbij……. Zoals Michelvan Leeuwen die een ‘functie’ bekleedt binnen de selectie van Teylingen 1.

    Afgelopen zondag kijkend naar de opkomst van alle, op het hoofdveld spelende èchte veteranen, zullen de meeste van jullie een aantal oude voetbalmaten sinds jaren weer zijn tegen gekomen althans, zittend na het toernooi op het terras en rondkijkend hoorde ik meer dan vaak…… ‘Hé wat leuk jou weer eens te zien’ of ‘je voetbalt nog steeds hetzelfde….je doet bijna niks’ en uiteraard….. ‘jij bent ook helemaal niets veranderd!’. Voor mij was het vooral, nadat ik 2 jaar geleden noodgedwongen gestopt ben door aanhoudend blessureleed, een weerzien met mijn oude ploegmaten, alhoewel de meeste van hen ook wel regelmatig onze nieuwe stamkroeg aan de Tilbury 10 bezoeken. Want ja, sinds het verdwijnen van de zondagse selectie blijft er weinig vreugde en sfeer meer over om lang op de club te blijven na een wedstrijd, alhoewel van bestuurswege destijds wel beloofd was dat er voor de Veteranen (1 en 2) niets zou veranderen. Vrijwel niets verwachtend begonnen wij ( Toop, Willie, Ries, Pascal, Gerrit, Pret(letter), Bruno, Tim, Maicol, Wesley, good old Walter en ondergetekende) aan ‘the return of the legends’. En wat voor een terugkeer bracht dat teweeg!!!

     

    De eerste verassing was al dat wij 2 van de 3 poulewedstrijden op het hoofdveld (veld 1 mochten spelen. De eerste wedstrijd, tegen het team van Richard Lemmers was direct tegen het team waar ‘onze keepersheld’ van de laatste decennia Ron ‘Buis’ Blom het doel verdedigde. We begonnen voortvarend en namen direct een voorsprong die we gestaag uitbouwden tot 3-0. Zoals zo vaak de afgelopen seizoenen kregen we het nog flink benauwd, maat uiteindelijk werden we de terechte winnaar met een 3-2 eindstand. Zeker noemenswaardig was de mooie duikeling van Wout, één van onze tegenstanders. Daar waar de meeste van ons altijd ergens anders de schuld zoeken bij een valpartij, kon Wout niets anders dan na een struikelpartij olijk te melden…..’sorry jongens maar sinds kort ligt mijn zwaartepunt ergens anders’. Hij bedoelde waarschijnlijk niet dat het zwaartepunt tussen de rubber balletjes in het kunstgras lag, maar daar leek hij het zwaartepunt wel te zoeken!

    Het schema zat goed en strak in elkaar, alhoewel voor veteranen een relatieve rust van slechts 20 minuten voor een aantal van ons aan de korte kant was. De tweede wedstrijd was tegen het team van voorzitter, penningmeester, secretaris en reisleider voor de skivakantie Mart van der Geest. U kent de verslagen van de skiweek in januari vast wel van deze site. Ook deze wedstrijd gebeurde er iets wonderlijks…. Voor het eerst sinds mensenheugenis hield de Vets 2 met vereende krachten het doel schoon in een wedstrijd!!. Deze wedstrijd wonnen we afgetekend met 3-0.