De ontmoeting tussen Koudekerk en Teylingen is er één van verenigingen die veel gemeen hebben. Het zijn dorpsclubs en gewaardeerde ‘LAV leden’. Ook qua resultaten doen de teams weinig voor elkaar onder, hetzelfde aantal punten en een nagenoeg gelijk doelsaldo en de eerste wedstrijd dit jaar eindigde in een 1-1 gelijkspel. Hoe anders dan de uitslag doet vermoeden, waren de bezoekers dit keer heer en meester en behaalden zij een verdiende overwinning.
De Sassenheimers lieten vanaf het fluitsignaal zien dat zij niet voor niets nog meedoen om de tweede periodetitel. De beloning volgde al na vijf minuten met de openingstreffer van Wesley Ritzen: ,,Ik werd vrijgespeeld aan de linkerkant en trok naar binnen, omspeelde een paar tegenstanders en mijn schuiver was goed genoeg voor de openingstreffer. Na ruim een kwartier werd een corner van mij slecht verwerkt en was het voor Rik (Prange) een koud kunstje om de 0-2 te maken. We combineerden heel makkelijk en Dani van Steijn en Pascal de Ridder kregen tot twee keer aan toe nog grote kansen. Ik had zelf ook nog wel een paar mogelijkheden, maar speelde verder een heerlijke eerste helft. Helaas moest ik na een uur naar de kant, aangezien ik last van mijn hamstring kreeg. De tweede periode binnenloodsen zal moeilijk worden, al is voor vandaag het belangrijkste dat we afstand hebben genomen van de nacompetitie-plaatsen. Naar boven kijken is nog wel wat voorbarig.”
Als de thuisclub al gevaarlijk werd was Delano Kastelijn daarbij betrokken, eerst gaf hij Thijs Goudkuil een goede kans, maar zijn sliding ging voorlangs en zelf kwam hij net tekort om de doelman te verschalken. Op slag van rust leek een vlot een-tweetje de wedstrijd te beslissen met Joey van den Berg als eindstation 0-3. Zijn veelal ingepakte been diende waarschijnlijk als bliksemafleider.
De Koudekerkers gaven niet op en met een prima schot bracht Stan van Veen, net voor de rust, de hoop weer terug bij de thuisclub: 1-3.
Het enige wat na rust wisselde was het tenue van de goed leidende scheidsrechter Van Ekelenburg, van geel naar lichtgroen. De ingevallen Bram Smit zag eerst zijn voorzet door twee man gemist worden en even later dacht hij zelf te kunnen scoren in plaats van af te spelen. VVK probeerde alles, tot een grensrechterwissel aan toe. Het inbrengen van Mika Gros had meer succes: 2-3. Dit doelpunt kwam eigenlijk uit de lucht vallen, aangezien de rood-zwarten de betere ploeg bleven. Een fraaie volley van Pepijn Vis werd nog gekeerd. Even later volgde een vlot lopende aanval van de bezoekers over drie schijven, met Smit als eindpunt 2-4. In blessuretijd leek Benjamin van Aken de wedstrijd definitief te beslissen, alleen caramboleerde de bal via de binnenkant paal uit het doel. Het tekende de strijdlust van de thuisclub dat zij zich weer in de wedstrijd vochten. Het was Gros die zijn tweede maakte. ,,Ik zag in mijn ooghoek dat er ruimte was en zo kon ik nog voor wat hoop zorgen. In de resterende minuten kan er altijd nog een bal goed vallen, al had dat niet verdiend geweest. De eerste van mij was een intikker, maar die tellen ook. Ik speel normaal in het tweede en dan “banken” bij het eerste. Gezien de vele blessures en onzekerheden bij de warming-up was ik nu alleen wissel en na mijn basisdebuut vorige week en deze twee goals, hoop ik het de trainer een beetje moeilijk te maken. Nadat ik acht jaar geleden in Koudekerk ben gaan wonen ben ik hier gelijk lid geworden. Ik ben pas 20, maar zit al weer drie jaar bij de selectie. We moeten wel oppassen dat we niet te dicht bij de nacompetitie-plekken komen en hoop daar nog wel mijn steentje aan te kunnen bijdragen.”
Volgende week moeten de Koudekerkers niet vergeten om hun uit-tenue mee te nemen, als ze naar Leiden afreizen om het tegen de andere wit-roden DoCoS op te nemen. Teylingen neemt het thuis op tegen Meerburg en heeft bij winst nog kans op de tweede periode, dan zal koploper EMM’21 wel moeten verliezen bij het in de onderste regionen verkerende Be Fair.
TEKST: Dick Rozenboom (LeidenAmateurVoetbal.nl)