Vets 2

ASC Vets  3 – Vets 2  1-5

Door enkele privé perikelen was het helaas niet mogelijk om vorige week een verslag van onze wedstrijd te maken. Het was voor ons ook een wedstrijd van vleesch noch vis….. we deden aardig mee, maar uiteindelijk was het ESTO ondanks een goal van Ricardo wat van ons redelijk eenvoudig kon winnen…… Vandaag tegen ESTO geen èchte noemenswaardige gebeurtenissen, of het moeten de 2 dames verwant aan de familie van den Nouland zijn, die langs de lijn de kou trotseerden en het fanatieke spel van zowel Vets 1 als van 2 kwamen bekijken. Grote afwezige tijdens de wedstrijd was vijfde colonne-lid/penningmeester/secretaris/voorzitter oftewel Jaap van Vliet, maar ja wat wil je…..als Ans je gebiedt om de auto weer eens te wassen (dat was namelijk na de aanschaf van de bolide niet meer gebeurd). Dat Jaap hiervoor onorthodoxe methodes gebruikt voor het natte gedeelte blijkt wel uit de foto……

 

Tja…… en dan de Sunday after the last Sunday before……… Ik kan hier een heel verhaal schrijven over het spelen op natuurgras, wat op zich wel weer eens fantastisch was, of bijvoorbeeld over het feit dat ASC op zondag bommetje vol zit met wedstrijden en wij dus wel eens op rare tijden zijn ingedeeld(wat overigens ook weer netjes teruggedraaid is) worden, maar daar wilde ik het uiteraard niet over hebben. En nee, beste lezers ik zal verder niet uitweiden over mijn doelp..…..nu ja, u leest het straks vanzelf…. Wat ons namelijk vandaag overkomen is valt eigenlijk met geen enkele vulpen te beschrijven. Het zou in ieder geval heel veel vlekken van de inkt veroorzaken en daarom dit verslag vanaf een moderne laptop. Wat was uiteindelijk het geval?  Het begint er op te lijken dat wij als echte mooi weer-voetballers zo langzamerhand alleen maar onze punten halen tot begin oktober, en vanaf 1 april. Vandaag was een wedstrijd die wij doorgaans maar moeizaam weten te winnen, sterker nog, regelmatig moeten we de punten aan de rood-zwarten van de Vets 3 uit Oegstgeest laten. Ook vandaag leek niets een dergelijk scenario in de weg te zitten. Verzamelen……de eerste vraag kwam al om 9:07 op de app. Al sinds jaar en dag verzamelen wij ongeveer een uurtje voor een uitwedstrijd in de buurt(en dat is ASC zoals u weet), maar toch was één van de ploeggenoten zo vrij om de vraag wederom te stellen…… Teneinde de teambuilding tot een veel hoger niveau te brengen en langer te laten duren dan alleen de derde helft in onze kantine, verzamelen we bij uitwedstrijden tegenwoordig voor of in de kleedkamer bij de spelende vereniging waar we te gast zijn. Uiteraard moest er wel even aangegeven worden waar we speelden omdat Wesley regelmatig het verkeerde sportpark benaderde en daar er achter kwam dat ASC inmiddels al een tijdje verhuisd is (ik doee hier een beetje de waarheid geweld aan, maar het is dit seizoen vaker gebeurd….toch Wes??).

Gezien de resultaten is het echter geen gek idee om zo ‘gescheiden van elkaar’ te verzamelen. Of zou het liggen aan de afwezigheid van……Néééé dat zal het niet zijn. Feit is wel dat we steeds beter gaan spelen, maar als gezegd dat kan ook met de tijd van het jaar te maken hebben.

Vandaag dus eindelijk weer eens op gewoon gras. Héérlijk om de bal alle kanten op te zien stuiteren, volledige mistrappen vanwege polletjes, maar ook de reuk van ècht gras, klei aan de noppen en een ietwat vochtig doelgebied in de tweede helft voor Ron. Gelukkig was daar de scheids van dienst met een grote vork om het leed voor onze doelwachter een beetje te verzachten.

Toch speelden wij frank en vrij richting het vijandige doel, en voordat Ron ook maar 1 bal geraakt had, stond er al 0-3 op het nostalgische scorebord langs het veld. Mooie goals van Ricardo en Wesley waarbij de laatste een fantastisch schot losliet vanaf de zijlijn, waarbij de duif van Eddy Treijtel (zoek maar eens op wat er in de Kuip gebeurde op 15 november 1970) nog net op tijd weg kon duiken en bij terugkomst op de aarde de ijspegels van de bal af braken. Maar goed, de bal eindigde wel net onder de lat in het doel van ASC. Het betekende de 2-0. Daarna bleven wij op de helft spelen van ASC en zat er nog wel een doelpunt in de lucht.  Alhoewel scoren niet ècht ons sterke punt blijkt dit, en de voorgaande, seizoenen kwamen we toch op 3-0. Ik zal in een aparte alinea een korte beschrijving geven..

Omdat de schrijver van dit stuk het eindstation was van deze aanval, had ik natuurlijk de goed opgezette aanval van Dennis Lans kunnen beschrijven, de goede actie aan de zijkant daaropvolgend; en de bal die bijna smoort in een mêlee van spelers rondom het 5-metergebied van de ietwat aan de kleine kant zijnde doelman van ASC. Maar wat daarna gebeurde……daar droop de absolute klasse vanaf!!! Stuiterend op het hobbelige veld kwam de bal zigzaggend op mij af…..het merendeel van de spelers brulde dat ik de tijd had om de bal aan te nemen….. toch bedacht ik mij geen moment en vanaf 25 meter(ik geef toe…. misschien waren het er net 20 maar toch….) met een héérlijke wreeftrap eindigde de bal precies onder de lat (hij schampte hem nog een beetje!). Mijn vermoeden is dat de bal alleen gehoord is door de keeper, gezien heeft hij hem zeker niet! Zodoende was de stand 3-0 en het mooiste van de wedstrijd was er wat mij betreft wel af. Sorry mannen en ploeggenoten, ik kon het even niet laten om wat uitgebreider stil te staan bij dit heugelijke moment!!

Toch moesten we nog zeker 20 minuten tot aan de rust en we slaagden er in om ons spel tot een veel lager niveau te laten zakken als in de eerste 20 minuten. ASC probeerde om grip te krijgen op de wedstrijd, maar dat lukte ook niet echt, ondanks de 1-3 vlak voor rust. In de tweede helft kwamen we eigenlijk niet meer in gevaar. Het was duidelijk dat de wedstrijd voor ons was en heel gedegen liepen we uit naar 5-1. Absolute uitblinker van vandaag vond ik (Nee….niet mezelf!!!) Dennis Lans. Van alle balcontacten denk ik dat er maar 3 of 4 bij de verkeerde kleur eindigden. Hij verdeelde het spel goed en adjudant Wesley was hem daarbij goed tot steun. Om niemand te kort te doen, waren we vandaag eigenlijk allemaal wel een dikke voldoende, jammer dat ons ritme dan weer verstoord wordt door een weekend eieren zoeken, paasbrunches (alhoewel dat voor mij niet geldt) en familiebezoeken. Komend weekend dus geen verslag, zelf ben ik wederom in het Limburgse land te bezichtigen op een groot deel van het parcours van de Amstel Gold Race. Terwijl de profs eerste paasdag het stalen ros bestijgen, zit ik vrijwel de gehele zaterdag op de fiets voor het volbrengen van deze toertocht. Pas ergens begin mei zal de competitie voor ons hervat worden. Prettige paasdagen en graag weer tot dan!