Vets2

Tey Vets 2 – DoCoS vets 2-2

 

Zullen de vets 2 in een ‘flow terechtkomen en vandaag wederom punten pakken ?

 

De laatste weken hoorde ik de term ‘flow’ regelmatig voorbij komen in allerlei verschillende hoedanigheden. Soms passend, soms volkomen ongepast, tenminste zo leek het, maar altijd was er weer dat ene woord ‘FLOW’. Toch maar even uitgezocht of ik hier iets over kon vinden wat van toepassing zou zijn op ons team.

Flow is het proces van de totale betrokkenheid bij het leven met alle positieve aspecten van de menselijke ervaring: creativiteit en genot. Flow = groeien + bloeien = gloeien. Flow is een stemmingstoestand die zich voordoet wanneer je het gevoel hebt dat de uitdaging die je aangaat precies in evenwicht is met je vermogen tot handelen.

 

Om te beginnen met dat laatste, zowel bij RVC uit als afgelopen zondag tegen DoCoS, was onze stemmingstoestand best wel positief. Ons handelend vermogen was in evenwicht met de uitdaging, tenminste we hadden in ons geval ook mazzel dat de tegenstander zich moeiteloos aan ons niveau aanpaste. Sterker nog, eigenlijk hadden we beide wedstrijden het liefst met 3 punten in ons voordeel beslecht. Bij RVC heeft dat er zeker in gezeten, maar afgelopen zondag was een gelijkspel wel terecht.  Wij zitten dus duidelijk in een ‘gelijkspel-flow’. Met nog 2 wedstrijden te gaan kunnen we weer een puntje aan ons totaal van 7 toevoegen.

 

Als je ‘flow’ anders bekijkt, komt het neer op een vloeibare massa die zich in beweging zet. Die omschrijving past ons waarschijnlijk beter. De vloeibare massa kun je vooral tijdens de derde helft zien(u weet waarschijnlijk wel wat we bedoelen), maar bijvoorbeeld ook de ‘flow’ van warm water die uit de douches komt. Van beide flows maken wij gretig gebruik zo op een gemiddelde zondag.

 

Ondanks dat het zondag Moederdag was, bleek iedereen op tijd aanwezig om aan de wedstrijd te beginnen. Goed, dat de scribent een niet geheel onbelangrijk deel van de schone garderobe thuis had laten liggen en dus als een hazewind ‘nog even’ naar huis fietste om het schone kledingstuk, liggend naast de sokken in de la, op te halen om dan nog net op tijd op het veld te arriveren, mocht de pret niet drukken natuurlijk. Wederom had ik vandaag de lachers onbedoeld op mijn hand. Mijn probleem van afgelopen zondag…………Voortaan pak ik de tas zelf in met bijgaand boekje in de hand…….

 

 

Wederom was Jaap vandaag aanwezig om de manschappen bij te staan, voordat de reis naar het Haagse TAC’90 werd ondernomen. Daar speelde het eerste een wedstrijd ‘om des keizers baard’ namelijk. Of het door zijn aanwezigheid komt valt moeilijk te zeggen, maar wederom wisten we een punt te behalen in een redelijke wedstrijd van onze kant. De eerste goal viel wel erg lullig, maar ook daar lijken wij wel patent op te hebben. De wedstrijd kabbelde voort in een laag tempo, daar waar beide ploegen zich woordelijk nogal lieten gelden. Was het bij Teylingen vooral onderling, ook ten opzichte van tegenstander  DoCoS (en vice versa) waren opmerkingen, zeuren naar de scheidsrechter en dat soort zaken niet van de lucht. Dat, terwijl Martijn weer een goede wedstrijd floot en zich niet van de wijs liet brengen door beide ploegen. Het zegt genoeg dat DoCoS een ‘stopwatch’ naast het veld gebruikt om de man in het zwart te controleren. Als ik eerlijk ben denk ik dat het maar goed is dat de wedstrijd afgelopen was, want evenals de week ervoor werden we steeds sterker en hadden we zomaar de wedstrijd kunnen winnen.  Het was overigens niet geheel terecht geweest, aangezien ook DoCoS een aantal grote kansen liet liggen en het zichzelf permitteerde om een strafschop via de buitenkant van de paal naast te schieten. Waarschijnlijk er van uitgaand dat wij (zoals te doen gebruikelijk) ergens in de tweede helft wel als een kaartenhuis in elkaar zouden storten. Sinds RVC uit gebeurd dat eigfenlijk niet, evenals het feit dat we de koppies niet meer laten hangen bij een (al dan niet lullige) tegengoal. Dat is iets wat we (bijna) allemaal als pluspunt van de tweede seizoenshelft mee kunnen nemen.

 

Ondanks de 0-1 achterstand, wisten we kort na het beging gelijk te maken via Toop. Toch waren het de Leidenaars die weer afstand namen in een fase waarin ze meer kansen kregen en afstand hedden moeten nemen. Dat gebeurde niet en wij wisten de gelijkmaker binnen te schieten.  Nog 2 wedstrijden en dan zit het seizoen er al weer op. Ondanks de vele tegentreffers hebben we het beter gedaan dan vorig jaar, daarnaast hebben we ook nog uitzicht om een plaatsje te stijgen, aangezien we na Leidsche Boys volgende week, de laatste thuiswedstrijd spelen tegen de vets van ASC 2. Zeker de laatste wedstrijd moet mogelijkheden bieden om de laatste plaats definitief achter ons te laten. Beetje jammer dat RVC afgelopen zondag ook een gelijkspel behaalde tegen Foreholte Ve2.

 

J-B


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *