VETS2

Tey Vets 2 – Leidsche Boys Vets 4-0

Op een zonovergoten sportpark de Roodemolen, waarvandaan ons vlaggeschip met een soort van ‘Kwibus’vertrok naar ROAC om daar te aanschouwen of de 2e periodetitel de ploeg van trainer Marc van Wonderen ten deel zou vallen, speelden beide veteranenteams hun thuiswedstrijd tegen repectievelijk RVC (Vets 1) en Leidsche Boys(wij dus). Zoals vrijwel elke week als we samen thuis spelen, was er wederom gesteggel over wie op welk veld zou spelen, m,aar het is inmiddels zelfs zover dat de kleedkamerindeling in de soep loopt !! Van verschillende teams waren er mannen die hun tas alvast in de ‘schijnbaar’ voor hun gereserveerde kleedruimte neerzetten; zelfs op de vaste plekken van de mannen van Vets 2(het gaat vooral om mijn eigen plekkie in de hoek)……..HOE DURVEN ZE!!!

Leidsche Boys is dit jaar de ploeg met te weinig spelers, kwalitatief niet het sterkst, maar wel een leuke sportieve ploeg die ook wel een beetje komt om even ‘lekker te ballen’. Het team bestaat dan ook uit een allergaartje van beroepen. Van stucadoors en metselaars tot een ‘top-filatelist’ uit de Leidse binnenstad. In zijn winkel komen mensen van over de gehele wereld om de collectie te aanschouwen ofwel postzegels te ruilen/kopen. ‘Kleine Jaap’, want dat is zijn bijnaam, spelend met nummer 9 is in het veld een kilometervreter van het eerste uur. Onvermoeibaar en altijd positief. Het was leuk om weer eens tegen hem te spelen. Maar naast de al genoemde kleine Jaap, spelen er bij de Boys uit Leiden nog een paar spelers die in ieder geval er een leuk schouwspel van willen maken. Het ontbreken van een doelpuntenmaker nekt de ploeg waarschijnlijk vaker, gezien het aantal gescoorde doelpunten(17). Wij hebben eigenlijk hetzelfde probleem. Dat openbaarde zich de afgelopen weken bij onze wedstrijden. Al sinds de dagen dat de bloemetjes weer gaan groeien, de vogeltjes weer aan het fluiten zijn en onze Glenn weer vlinders in de buik heeft, spelen we veel vaker op de helft van de tegenstander, komen we met goed voetbal tot aan de 16 meter van de tegenstander, en dan stokt de verdere actie, smoort een fantastische solo tegen een been van één der tegenstanders, of eindigt een schot ergens in niemandsland tussen ons sportpark en de Teylingerdreef in Voorhout. Gelukkig is daar dan onze rots in de branding, zoetwaterpiraat Richard die, liggend in het krakkemikkige roeibootje de overkant weet te bereiken om de hoog over geschoten bal weer in het spel te kunnen brengen. Helaas zijn er geen foto’s van beschikbaar, maar een kolderiek gezicht was het zeker!!

Zo ook vandaag hadden we weer het betere spel, kwamen we in de buurt van de goal van de tegenstander, echter verliep de wedstrijd na ongeveer 20 minuten toch anders………WE SCOORDEN ALS EERSTE…… Hadden we aan het begin en het eind van de wedstrijd nog prima reddingen van ‘opa Buis’(ook oma uiteraard gefeliciteerd namens ons allemaal en bedankt voor het beschuit met muisjes, mede namens de Vets 1!!) nodig,

we scoorden als eerste na mooie combinaties tussen de verschillende spelers. Tot aan de rust hebben we heerlijk ons eigen spel kunnen spelen en liepen we rustig, maar volkomen terecht uit naar 3-0. Geen vuiltje aan de lucht dachten wij zo en dat bleek ook wel in de tweede helft. Het niveau zakte wel wat ver weg, maar goed, dat gebeurd de beste ploegen en met de einduitslag op het naast ons gelegen veld van Vets 1 komen we toch mooi weer 2 punten dichterbij ons kleine zusje. Doelpuntenmakers van vandaag Maicol, Toop, Jeroen en Alex. Volgende week een even belangrijke als waarschijnlijk prettige wedstrijd. We kruisen de degens met koploper ESTO. De ploeg die al zijn thuiswedstrijden vrij eenvoudig wint, al was het maar omdat ze het merendeel op natuurgras spelen en wij dat bijna allemaal niet meer gewend zijn. De mannen hebben een doelsaldo van +48, dus daar hebben ze weinig problemen met het vinden van het net van de tegenstander. Als Ron keept zoals de laatste weken zal het echter een hele kluif worden om de schier onpasseerbare Ron te verschalken!!

Tot zondag maar weer!!